“Eden bulur, inleyen ölür” atasözü, yapılan kötülüğün mutlaka bir şekilde sahibine döneceğini anlatır. İnsan ne ekerse onu biçer. Bu söz, adaletin ve ilahi dengenin er geç sağlanacağını, kimsenin yaptığının yanına kâr kalmayacağını vurgular.
Cümlede Kullanımı
Başkalarına kötülük etti, şimdi kendi çekiyor; eden bulur inleyen ölür.
Kimseye haksızlık etme, eden bulur inleyen ölür.
Zamanında güldü ama şimdi ağlıyor; eden bulur inleyen ölür.
Adalet geç de olsa yerini bulur; eden bulur inleyen ölür.
Kötülük yapan sonunda karşılığını alır; eden bulur inleyen ölür.